Η επί σειρά ετών αγαπητή διευθύντρια του τμήματος αιμοδοσίας του γενικού νοσοκομείου Χανιών, Νίκη Ζαχαριουδακη, έφυγε από την ζωή, νικημένη από την επάρατη νόσο που γενναία και διακριτικά αντιμετώπισε με περίσσιο σθένος και αξιοπρέπεια.
Η Νίκη υπήρξε ιδιαίτερη προσωπικότητα που άσκησε το λειτούργημα το ιατρικό με αγάπη για την επιστήμη της, και τον άνθρωπο, με χαμόγελο, καλοσύνη, και έως τις τελευταίες τις στιγμές σχεδίαζε ομιλίες για την αιμοδοσία, μάλιστα το επόμενο σχέδιο της ήταν να μιλήσει στον ερυθρό σταυρό, όπως αποκάλυψε η Άννα Πολιτοπούλου.
“Ανυπολόγιστη η ηθική αξία να δίνεις αίμα, πράξη με σύνθετο περιεχόμενο..”, ενώ συνεχώς έλεγε προς όλους μας ότι η αιμοδοσία όχι μόνο λύνει άμεσα προβλήματα υγείας, αλλά βοήθα στην οικοδόμηση χαρακτήρων και συμπεριφορών, στην κοινωνική συνύπαρξη, είναι πράξη λυτρωτική….”
Τα Χάνια και οι πολυάριθμοι άνθρωποι που είχαν την τύχη να σε ανταμώσουν σε αυτό το πέρασμα μας από τις γειτονιές αυτού του κόσμου, σίγουρα αισθάνονται ευλογημένα, και τυχεροί όσοι συνομίλησαν μαζί της, όσοι τους πήρες έστω και την πίεση πριν από κάποια αιμοδοσία, και είδαν την φλόγα ανθρωπιάς που έλαμπε από τα ματιά της, με πηγή αστείρευτη την μεγάλη καρδιά της.
Η Νίκη συνταξιοδοτήθηκε προ 3ετιας, πέρασε μια δύσκολη ζωή, τραγική μπορεί να λεχθεί , γεμάτη δυσκολίες και πολλούς θανάτους αγαπημένων της όπως είχε πει προ 5ετιας περίπου σε μια ανοικτή συνέντευξη – κουβέντα που έκανε στο Θέατρο ΚΥΔΩΝΙΑ με τον Μιχάλη Βιρβιδακη, με αποκορύφωμα την απώλεια της μεγάλη αγάπης της ζωής , τον Φάνη, στο ναυάγιο του πλοίου Φ/Γ ΔΥΣΤΟΣ στις 29 Δεκεμβρίου 1996.
Η ποίηση ήταν η μεγάλη αγάπη της εκλιπούσας, και με στίχους του Καβάφη,, του Καρυωτάκη, του Παλαμά, του Ελύτη αντιμέτωπε τις δυσκολίες, που συχνά πυκνά γινόταν ανυπέρβλητες.
Με ένα σύντομο ποίημα αποχαιρετά την Νίκη η ευαίσθητη καλλιτέχνιδα μας Μαρία Αιράμ γράφοντας:
«… Φεγγάρι ολόγιομο το πρόσωπο σου.. η χαρά της παρουσίας σου γιορτή… που θα μας συντροφεύει τις σκοτεινές νύχτες από ψηλά….. και με το γλυκό χιούμορ σου τα άνθη θα γελούν και η δίψα σου για την ομορφιά ο πόθος σου για ένα κόσμο αγάπης και ποίησης χωρίς πόνο και μοναξιά για ένα κόσμο δίκαιο και αληθινό θα μας θυμίζειμε την σιωπή σου…
Και την μεγάλη αγκαλιά της απουσία σου….με τα όμορφα ποιήματα σου
….. Πως η ζωή είναι μικρή πως ζωή είναι η στιγμή….και κάθε στιγμή που χαιρόμαστε και αγαπάμε…… Μάης μήνας……..»
Ενώ η γνωστή Ψυχολόγος μας, η Λένα Τάκη, με ένα στοίχο από τον Κώστα Καρυωτάκη αποχαιρετά την μεγάλη εκλιπούσα :
«..Κι ἄλλοτε ἡ θάλασσα. Τὰ πλοῖα ποὺ ἔφευγαν στὸν ὁρίζοντα παίρνοντας τὰ ὄνειρά μας.
Ὁ φλοῖσβος μὲ τὶς ὑποσχέσεις του. Ἐκεῖ πάνω στὸ βράχο…Ἡ ψυχή…
(Τίποτε; Τίποτε; Παιδικότητες; Ρομαντισμός; Αὐταπάτη;)..”
Αντίο Νίκη…»
Θα ήταν μεγάλη παράληψη για έναν άνθρωπο που αγάπησε την ποίηση, την μεγάλη ποίηση, να μην αναφέρουμε και ένα ποίημα δικό της, που ταιριάζει με την περίσταση, και δείχνει και μέρος από το ταλέντο της και το βάθος της σκέψης της.
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Η απουσία φέρει όλες τις σιωπές,
φοράει όλες τις μάσκες,
των ρόλων που ενσαρκώθηκαν,
και κείνων που δεν παίχτηκαν ακόμα.
Κενή η σκηνή
το κοινό μάταια περιμένει
η φωνή του θεατρώνη,
απ’το μεγάφωνο αναγγέλλει.
Λυπούμαστε, η παράσταση,
αναβάλλεται επ’ αόριστον.
ΑΛΟΗ ΔΡΥΟΣ – Ζαχαριουδακη
0 Σχόλια